YAZILIM |
 |
Bilgisayardan yazı okumak pek zevkli değil, hele hele uzun dökümanları
görünce iştahımız tümden kapanıyor. Hani bir hadis vardır: "İbadetin az
da olsa devamlı olanı makbüldür" diye. Bazen birşeyin sonunu merak etmeden başlarsak, sanki hemen sona ulaşıyoruz; bazen de son, gelmek bilmez. Örneğin ben, kitap okurken; ne zaman bitecek bu kitap, diye sabırsızlandığım olur. Halbuki kitap bitince de pek bir lezzet almadığımı düşünürüm. Öte yandan, ödünç aldığım bir kitabtan azar azar bölümler okuduğumda, erken olmaz belki ama, gün gelir o kitap biter; ve kitap bittiği halde, ben de aynısından bir tane edinmek isterim: o kitabı özümsediğimden olacak. Bir örnek daha, ben derslerde QBasic dersini gördüm. Basit temel işlemler. İlk hafta pek ilgilenmedim, ama sonraki haftalarda derse giren hocanın sempatikliği ilgimi çekti. Ondan sonra, dikkat kesilmeye başladım. Haliyle hoca da daha bir ilgilenmeye başladı. Derslere girmek istemeyen ben, bu dersi sabırsızlıkla bekler olmuştum. Yıl bitmişti. Ancak, bu öğrendiklerim beni rahat bırakmıyordu. Bir hobi olarak, konuyla uzaktan uzağa ilgilenmeye başladım. Sonra, sanki bu programlama dilinin pek gizemi kalmadı gibi; aynı şeyleri tekrar edip duruyordum. Daha gelişmiş olan Visual Basic'e merak saldım. Meraklanmasına meraklandım ama o koca kitapları görünce; tıpkı farklı bir alfabe görünceki şaşkınlığımız gibi, şaşırdım ve bana göre değil, dedim. Aradan zaman geçti. Nedense tekrar bakasım geldi. Şöyle böyle ilgilenmeye, kitaptan seçme bölümlere bakmaya başladım. Bir süre sonra, sanki kitap bitmişti. Artık yeni kitaplara bakıyordum. Onlarda da aynı yöntemi deniyordum. Şu an belki tüm ayrıntılarını bilmiyorum ama, zamanla buna sahip olacağımı düşünüyorum. Hatta içimde başka bir his canlanıyor: daha zor olduğu söylenen C++ programlama dili. Ama QBasic'ten Visual Basic'e geçerken duyduğum hissiyatı taşıyorum. Hayırlısı olsun! Galiba işin sırrı, yaptıklarımızdan tâd almakta. ------- Hayat, programlı olmadığında, herşey gelişigüzel oluğunda; pek
tatlı olmuyor sanki. Bilirsiniz, hedefi olmayan insan, rotasız gemiye benzetilir.. -------------------------------- M. Birgin (Eylül 2003) |
• MiM |